|
Pomiar światła
Koniec z nieprawidłowym naświetlaniem
Pomimo zaawansowanych technologicznie aparatów,
ciągle jeszcze zdarzają się zbyt ciemne lub prześwietlone slajdy,
mętne kolory i czarne jak smoła sylwetki w miejsce rozpromienionych
twarzy. Czy jest to wina zepsutego aparatu, czy braku umiejętności
fotografa?
 |
Przejdźmy od razu do rzeczy - w produkcji filmów i
technice obróbki końcowej dokonał się taki sam postęp jak w wytwarzaniu
aparatów fotograficznych, więc zdjęcia odbierane z laboratorium są
raczej naświetlone prawidłowo. Tym większe jest zdziwienie, gdy coś
jednak pójdzie źle. Rzecz w tym, aby wiedzieć co się stało. Jednak
jeszcze lepiej jest temu zapobiec. Jeżeli weźmiesz sobie do serca
poniższe porady, nic już więcej nie powinno pójść źle!
|
Co to jest film fotograficzny?
Nic się nie zmieniło od kiedy wynaleziono fotografię na błonie
srebrowej - filmy są pokrywane światłoczułą warstwą metalicznego srebra.
Aby zrobić zdjęcie aparat potrzebuje światła. Pytanie tylko ile tego
światła musi dotrzeć do filmu, aby rezultatem było dobre zdjęcie?
Cztery czynniki decydują o tym, jak dużo szczegółów obiektu może być
uchwyconych na zdjęciu:
-
ilość światła wokół obiektu
-
czułość filmu (numer ISO),
-
jasność obiektywu,
-
wielkość przysłony i długość czasu ekspozycji.
Bazując na rodzaju filmu, zależność pomiędzy ilością światła, a
parametrami ustawienia aparatu musi być prawidłowa.
W przeciwnym wypadku rezultatem będzie źle naświetlone
zdjęcie. Te odchylenia od wartości optymalnych będą uwidocznione
poprzez blade, wymyte kolory, nadmierny
kontrast, czy matowe odcienie szarości. Jeśli nie dość światła pada
na film, to zdjęcia są niedoświetlone - szare, nieprzejrzyste.
Prawidłowa ekspozycja = Najlepsze rezultaty
Pomimo dużej tolerancji naświetlania oferowanej przez filmy kolorowe,
nadal trzeba być dokładnym gdy się je używa. Ściśle mówiąc, zarówno
niedoświetlenie jak i prześwietlenie zdjęcia powoduje redukcję informacji
niesionej przez obraz i w konsekwencji zbyt dużą gęstość negatywów. Z technicznego
punktu widzenia film może pomieścić ściśle określoną ilość informacji.
Jednak zbyt mało lub zbyt dużo światła prowadzi nie tylko do zmiany
gęstości poszczególnego negatywu lub slajdu, lecz także, w przypadku
materiałów kolorowych, do zmiany kolorów widma, które uważamy za
"normalne". Najbardziej istotne jest to, że zmniejsza się ilość
widocznych szczegółów. W bardzo jasnych częściach obrazu widać tylko
białe plamy. Drugim, skrajnym przypadkiem są rozmyte, czarne cienie.
Negatywy ukazujące jedynie ślad informacji są bezużyteczne i stracone
na zawsze. Mimo że znaczne prześwietlenie oznacza utratę ostrości oraz
nieprawidłowe odwzorowanie odcieni szarości i kolorów, nadal, z reguły,
możliwe jest zrobienie odbitek.
Odpowiednia ilość
Poza całkowitą ilością światła istnieje jeszcze jeden czynnik, który
także ma istotny wpływ na jakość fotografii. W języku technicznym
zdolność filmu do odzwierciedlania odpowiedniego zakresu wartości
jasności jest nazywana zakresem kontrastu. Jednym z najważniejszych
warunków uzyskania dobrej jakości fotografii jest odzwierciedlenie
tylu odcieni szarości i kolorów na ile pozwala użyty film. Zakres
kontrastu negatywów i slajdów jest różny. Filmy wysokoczułe różnią się
od tych o niskiej czułości. Stopień,
w jakim nieprawidłowa ekspozycja wpływa na zdjęcie zależy także od
typu filmu. W przybliżeniu można powiedzieć, że:
-
Negatywy mają większą tolerancję naświetlania i zakres kontrastu.
Tak więc mogą być lekko prześwietlane lub niedoświetlane.
-
Filmy o niskiej czułości muszą być naświetlane dokładniej, ponieważ
mają "twardsze" właściwości i są bardziej skłonne do
ukazywania błędów.
-
Filmy wysokoczułe są trochę bardziej "miękkie" tak jak
specjalne filmy do portretów. Tolerują więc lekkie odchylenia od
optymalnych wartości ekspozycji.
-
Filmy forsowane charakteryzują się większym kontrastem. Posiadają
mniejszą tolerancję naświetlania.
Slajdy zawsze muszą być naświetlane dokładnie.
Późniejsze poprawki możliwe są tylko poprzez zmianę obróbki filmu.
W następnej lekcji (8 Luty 1999): Fascynacja
filtrami
|