|
Wymagana jest jakość i precyzja
 Dysk
równoległy wydaje się być najlepszym technicznie rozwiązaniem w porównaniu,
na przykład, z giętkim filtrem żelatynowym. Dzięki nowoczesnym metodom
produkcji może być wykonany bardzo precyzyjnie. Filtry wykazują odchylenia
rzędu kilku sekund kątowych (odchylenie wiązki światła o 1 mm na 100 m)
oraz zniekształcenia płaszczyzny maksymalnie 1/1000 mm na cm średnicy.
Warunkiem wstępnym uzyskania tego poziomu precyzji jest użycie odpowiednich
surowców i metod procesowych. Niektóre przedsiębiorstwa, na przykład, używają
wyłącznie wysokiej jakości szkła firmy Schott. Istnieją różnice w
sposobie wytwarzania filtrów szklanych i z przezroczystego plastiku. W
przypadku tych pierwszych można stosować specjalne techniki powlekania
wymagające temperatury około 200 °C. Generalnie można powiedzieć, że:
-
Im większa jest średnica filtra tym bardziej skomplikowany jest proces jego wytwarzania.
-
Odbicia świetlne w obiektywie są redukowane z jednej strony przez
użycie odpowiedniego typu szkła, albo z drugiej przez pokrycie filtra
dodatkowymi powłokami.
Niemożliwe jest uzyskanie szkła ze 100% transmisją. Powlekanie zapobiega lub
zmniejsza odbicia na dysku filtra. W ten sposób można wyeliminować takie
problemy jak kiepska ostrość, rozmyte kolory, lub nawet, w skrajnych
przypadkach (takich jak fotografowanie pod światło) powstawanie rozbłysków.
Ten wysiłek jest wskazany dla wszystkich filtrów technicznych, ale zwykle
niepożądany w sektorze filtrów twórczych. Istnieją powłoki proste, jak
również filtry powlekane wielokrotnie. Ilość powłok nie determinuje
bynajmniej jakości optycznej. Przeciwnie, to typ szkła wyznacza sposób i
zakres dalszej obróbki.
Rada: Zwykle najlepiej jest wybierać
wysokiej jakości filtry powlekane.
|
